skip to Main Content

Corona-moe?

Lees mee met de ervaringen van een leraar in corona-tijd.

Na alle perikelen rondom corona, lock-down, 1½ meter, handen wassen, mondkapjes, schoolsluiting, online lessen en persconferenties opende onze school weer de deuren voor de leerlingen.

Brede stickerstroken gaven de looproutes aan en in de lokalen was van alles voorradig om de hygiëne te garanderen. Leerlingen en leraren kregen mail op mail, zodat ze precies wisten wat van hen verwacht werd. De spanning op school was onder het personeel dan ook aardig aan het oplopen!

Maar goed, toen alles klaar stond en wij als docenten en mentoren onze klassen weer te zien kregen, was daar echt een wederzijds gevoel van blijheid en opluchting. Al bleek al snel dat naast al die gezelligheid en drukte er ook weer huiswerk en toetsen lagen te wachten. Gewoon weer school dus…

Nu hebben wij als mentoren meer tijd en extra mentoruren gekregen om met onze leerlingen te praten over corona en alles wat daarmee samenhangt; aandacht voor de thuissituatie, hun beleving van corona-tijd enz.
Wat mij al snel opviel was dat de leerlingen de corona-tijd nou niet direct als lastig ervaren hadden. ‘Beetje huiswerk maken, beetje werken, beetje thuis zijn, groot beetje niet naar school, prima te doen toch!’ 
Op mijn vragen hoe ze de tijd hadden ervaren en wat dat met hen deed, kreeg ik vaak als antwoord dat wat hen betreft de crisis nog even had kunnen doorgaan. Ik merkte al snel dat gesprekken over corona niet liepen en weinig respons opleverden.

Praten over wat ons bezig houdt, gaat vaak veel makkelijker tijdens een ontspannen activiteit.

Totdat een leerling vroeg: “Meneer, heeft u nog van die leuke spellen bij u?” 
In het verleden deed ik wel eens van die eenvoudige spelletjes van binnen de minuut. En die ben ik met hen gaan doen…..

Toen kwam pas naar voren wat  de leerlingen gemist hadden, namelijk elkaar, gelach, samen zijn, samen dingen doen, samen genieten en vooral met elkaar plezier hebben. Juist onder die spelletjes kwamen de verhalen over een zieke opa, een bange moeder die mantelzorg gaf aan oma, een zondag zonder kerkdienst, een bekende die overleden was aan corona, kortom van wat hen bezig hield. 
Ze hadden wel degelijk corona-verhalen te vertellen!

En mijn les was, dat praten over wat ons bezig houdt vaak veel makkelijker gaat tijdens een ontspannen activiteit. Wat een mooie les hè?