skip to Main Content

Lichamelijk contact maken; wel of niet doen?

Maak jij lichamelijk contact met een leerling als je ziet dat ze het moeilijk heeft?
Hoe troost jij een kind uit je klas als hij gevallen is?

Lichamelijk contact maken kan een beladen gebeuren zijn in leerling-leerkrachtrelaties. Op bepaalde momenten en bij bepaalde personen is het gewenst en op andere momenten of bij andere personen niet.
Het is lastig om daarin de goede weg te kiezen, omdat hierin grote persoonlijke verschillen zijn. Je ziet dit verschil vaak al bij kleine kinderen.

Daan is een rustig jongetje. Hij kan zichzelf goed vermaken. Hij houdt ervan om regelmatig alleen te spelen. Als Daan valt of zich bezeerd, wil hij een korte knuffel van mama en daarna even met zijn favoriete beer alleen zijn op zijn kamer. Daan houdt er niet van om bij andere mensen op schoot te zitten of handjes en kusjes te geven.

Als Daan naar school gaat, herkent de juf dat Daan veel Dromer-energie heeft. De juf van Daan weet dat Daan regelmatig tijd alleen nodig heeft. Als Daan in de pauze op het plein van een fietsje valt, troost de juf Daan door hem even rust te geven. Daan mag van de juf alvast naar het klaslokaal gaan om daar te wachten op de rest van de klas. De juf van Daan speelt in op de behoefte van Daan om even alleen te zijn.

Rick is een energieke actieve leerling, die houdt van humor. Als hij ‘s-morgens de klas binnenkomt, bedenkt hij elke dag een andere manier om de juf te begroeten. Hij geeft een hand, een voet, een elleboog, een hug of een knipoog. Rick is een leerling met veel Rebel-energie. Rick maakt graag en gemakkelijk contact met anderen. Hij maakt daarbij ook vaak lichamelijk contact op een luchtige, plagende manier.

In de pauze lopen Rick en Joost hard tegen elkaar aan. Juf troost Rick door hem even een stevige knuffel te geven. Ook maakt ze gebruik van humor door tegen Rick te zeggen ‘Eens even kijken, zit alles er nog aan? Ja hoor, ik zie een hoofd, twee armen en twee benen.’ Juf laat Rick weer verder spelen met zijn vrienden.

De juf van Rick speelt in op zijn behoefte door lichamelijk contact met hem te maken en gebruik te maken van humor.

De voorbeelden van Daan en Rick maken duidelijk dat er grote verschillen zijn in behoefte aan lichamelijk contact.

Hoe weet je nu wat juist is om te doen?

Het Process Communication Model (PCM) laat zien dat jouw natuurlijke behoefte aan (lichamelijk) contact anders kan zijn dan de behoefte van de ander. Door te luisteren naar de woorden en kijken naar het gedrag van de ander, kun je horen en zien wat de voorkeur is van de ander. Door aan te sluiten bij de ander, maak je op een positieve manier contact.

PCM definieert zes verschillende persoonlijkheidstypen. Je hebt alle persoonlijkheidstypen in meer of mindere mate in je. Jouw persoonlijkheidshuis laat zien hoe jij het liefst communiceert, wat je motiveert en welk gedrag je laat zien als je negatieve stress ervaart. Ook geeft het de rijkdom van jouw persoonlijkheid weer. Met PCM begrijp je beter hoe je alle lagen in jezelf kunt benutten en hoe je positief en effectief kunt inspelen op de voorkeuren van anderen.

Wil je weten hoe je de behoefte is van jouw leerlingen kunt herkennen?
Wil je leren om aan te sluiten bij de ander?

Geef je op voor de PCM-Basistraining. Bekijk de agenda voor de actuele trainingsdata.
Vraag naar de mogelijkheden voor een incompany training of workshop via het contactformulier of 0621 479 212.